David hield 10% en had niets geregeld over hoe hij er ooit uit zou komen.
David was CEO van een bedrijf in medische apparatuur. De twee investeerders hadden samen de rest. Ouder, altijd met elkaar eens. Van de ene op de andere dag zetten ze hem buiten.
Zijn fee stopte. Zijn lening kreeg hij niet terug. Die was pas over vijf jaar opeisbaar, dat had hij zelf afgesproken. En zijn aandelen wilden ze niet kopen.
Ze deden hem één voorstel: zijn lening vervroegd terug, en voor zijn aandelen niets. Ze vonden zichzelf genereus.
Wat ze vergaten: David was nog steeds aandeelhouder. Ze moesten hem oproepen voor elke vergadering waarin iets werd besloten. En buiten de vergadering om iets afspreken kon alleen als hij daarmee instemde.
Er liep geen weg langs hem heen.
En dat deden ze niet. In hun hoofd was hij al uitgewist, dus in de praktijk ook. Ze vergaderden zonder hem en besloten alsof hij niet bestond
Elke vergadering zonder hem was een nieuw stuk bewijs. Niet van een misser, maar van een patroon. Inclusief hun eigen riante salarisverhogingen.
David deed twee jaar niets. Hij wachtte, en hij hield bij wat er gebeurde.
Toen stond het product op de markt en werd het lyrisch ontvangen.
Hij vroeg een onderzoek aan bij de Ondernemingskamer. Met 10% mocht hij dat vragen. Die zag genoeg om in te grijpen.
Er kwam een tijdelijke, onafhankelijke bestuurder. Die respecteerde zijn rechten wél en gaf hem inzage.
Er kwam een waardering, met de dag van zijn verzoek als peildatum. Niet met de dag waarop ze hem eruit zetten.
In een mum van tijd lag er een voorstel om hem uit te kopen. Voor een veelvoud van wat zijn aandelen twee jaar eerder waard waren.
Dan hoor ik: ik heb maar 10%, ik kan toch niets.
In de dagelijkse praktijk klopt dat ook. Wat jij wilt, verandert niets aan de uitkomst.
Alleen bepaal jij wel of hun besluiten standhouden. Niet omdat je genoeg aandelen hebt, maar omdat de weg naar elk besluit langs jou loopt.
Je percentage geeft je geen regie. Het gebruik van je rechten wel.
🚦Verkeersregel #1: betrek de minderheid, anders houdt je besluit geen stand.
Kijk dus niet alleen naar je eigen percentage. Kijk naar de rechten die eraan vastzitten, en naar wat je daarmee kunt afdwingen.
Je wilt niet achteraf ontdekken dat je rechten had die je nooit hebt gebruikt.
Tot de volgende,
Judith
P.S. Dit is geen advies. Elke zaak heeft zijn eigen feiten en omstandigheden, en die zijn bepalend.
Interesse in een specifiek onderwerp? Mail me, dan weet ik waar de volgende editie over moet gaan.